آخرین مطالب
امکانات وب
دلم میخواهد مسافری از دور دستها بیاید، سرم را روی سینهاش بگذارم و تمام سالهای سختیت را اشک بریزم. مسافر هیچ نگوید؛ صبر کند، درکم کند و من به بغض امان ماندن ندهم. کاش مسافر مثل تو فهمیدن را بلد باشد. فهمیدن حسها را، ضعفها را، آدمها را ... کاش مثل تو بفهمد و درک کند و همدل باشد و هیچ نگوید ... کاش کسی شبیه تو باشد.
در فکرم جستجویت کردهام. به سالهای سیاه نه چندان دور برگشتهام. به بودنت؛ به وقتی همه بد بودند و تو بهترین بودی. به وقتی همه زخم زدند و تو همدل بودی. به وقتی هیچکس نفهمید و تو کاری کردی که از سالهای دور بهتر از هر کاری آموخته بودی؛ تو درک کردی و دم نزدی، ناسزا نگفتی، شکوه نکردی ... فقط حس کردی. اصلن مگر تو چیزی به جز احساس بودی؟! به جز احساس پاک سرکوبشدهای که تا آخر عمر تنهایت نگذاشت ... حق داشتی خسته باشی جانم. حق داشتی که همهی ما را بگذاری و بگذری. مایی که جز به تنفر با هم نبودیم... و تو عشق بودی جانا؛ که بدون عشق، دلهای غریب سرشار از نفرت کنار هم آرام نمیگیرند، پاک نمیشوند، باز آشنا نمیشوند. تو خودِ خود زندگی بودی که زندگی را میفهمیدی. که سربلندی آدمها مسیر احساست را کج نمیکرد؛ مهربانیت را به کینه بدل نمیکرد. تو عشق بودی و محبت و امیدواری ... آرزوهای خودت را در زندگی هرکه دیدی، صدایت معجزهای شد که لبالب بود از حس آرامش و خوشحالی؛ جا برای هیچ پریشانی و ناامیدی نمیماند.
برایت خوشحالم ... خوشحالیم که آرام رفتی و شاد ... خوشحالم که برای رسیدن به آرزوهایت هرگز کوتاه نیامدی، جنگیدی؛ تا آخرین نفس. خوشحالم که همهی آرزوهایت آرزو نماندند. خوشحالم که وقتی رفتی در کنارت عشق بود و دوستی بود و مهربانی. مثل خوابهای مقدست چشمهایت را بستی و به نغمهی عندلیبی سر سپردی که از سکوت محض بیرون میآمد. خوشحالم که آدرس خانهی جدیدت را میدانستی. خوشحالم که سر در گم نشدی؛ قدم اول را برداشتی. از سکوت بیرون آمدی. وارد همان گلستانی شدی که در خواب دیده بودی. چشمت به نُه دروازهی بهشت افتاد. از در اول گذشتی، دوم، سوم، چهارم ... در پنجم را گشودی و به منزلگاه جدیدت وارد شدی.
روحت لحظه لحظه شادتر و آرامتر، جایت در قلبمان سبزِ سبز و آرزوهای بزرگت در دل همهی ما دنبالهدار ... مهربانترین من
شازده کوچولو...ما را در سایت شازده کوچولو دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 4